Verslag van de reis naar Roemenië van 12 tot 23 mei 2015

 

Zoals elk jaar weer gaat er aan een transport veel werk vooraf. Er worden plannen gemaakt, rekening houdend met wat in Roemenië nodig en hier mogelijk is.

Sorteren, inpakken, klaarzetten en voor Tonnie Brouwer het vaste ritueel, het maken van een laadschema.

Aangezien Dirk van der Jagt had aangegeven dit jaar nog een keer een transport te willen verzorgen en er geen incourante lading was zouden er behoorlijk wat dozen kleding en daarnaast veel conserven meegaan.

 

Op donderdag 7 mei werd de vrachtauto geladen in Vlissingen in de lasloods van Exotech. Geprobeerd werd om vanaf een uur of negen een deel van de lading uit de opslagplaats alvast klaar te zetten in de loods. Hierbij was gedacht een deel van de lading over de verhoogde werkrails uit het magazijn te halen, maar dat bleek niet zo een groot succes.

Toch slaagden we erin om voordat Dirk met de vrachtauto arriveerde alvast behoorlijk wat vracht klaar te zetten.

Rond acht uur was de auto geladen (ruim 20 ton) en werd de dag besloten in de kantine onder het genot van een bakje koffie of thee met uiteraard de versnapering waar Corrie Brouwer zoals elk jaar weer voor had gezorgd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het geeft altijd weer een tevreden gevoel als alles klaar staat.

 

Pootaardappelen van Mol Agro BV uit Oude Tonge en korrelmaïs van Limagrain Nederland BV uit Rilland waren al eerder op transport gesteld om deze tijdig in Roemenië te kunnen planten/zaaien.

Dirk vertrok samen met zijn vrouw Ella op zondagavond laat in de nieuwe vrachtauto voor de eerste etappe.

Tonnie Brouwer zou samen met Ko Marinissen dinsdagmorgen vroeg in de personenauto van Tonnie vertrekken en we hoopten elkaar gelijktijdig in Pir te ontmoeten.

De vaste rapporteur, Jaap Geluk, moest het dit jaar door omstandigheden af laten weten zodat Ko die taak kreeg toebedeeld.

 

Dinsdag 12 mei.

 

Volgens afspraak reed de taxi om 4.30 uur voor en vertrokken we bij kilometerstand 123416.

Het was droog weer en geen felle zon, ideaal om te rijden. Vijf minuten eerder dan vorig jaar passeerden we vliegveld Frankfurt (09.25 uur)

 

om vervolgens 5 minuten later dan vorig jaar in ons hotel Helena te Level te arriveren(18.45uur)

 

Tonnie had op de website van het hotel gezien dat ze bonengoulash serveren. Gelijk maar uitgeprobeerd en daarna een schotel voor twee personen, waar je makkelijk met zijn vieren van had kunnen eten en waar door het vele vlees de partij voor de dieren zeker tegen zou zijn geweest.

Woensdag 13 mei

 

 

 

Om 05.15 uur vertrokken we vanuit het hotel richting Pir en om 10.40 uur waren we aan de Roemeense grens (Valea Mihai). Er viel even een heel klein beetje regen, maar dat mocht geen naam hebben.

 

 

Net even over de grens contact gehad met Dirk hij was om 10.10 uur de grens gepasseerd bij Oradea. Wat een timing! Klok een uur vooruit gezet.

 

 

 

 

 

 

Even voor enen ontmoetten we Dirk en Ella, die eveneens een goede reis hadden gehad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 13.00 uur begonnen met lossen te Pir, waar

we om 14.00 uur alweer vertrokken richting

Chendu naar Attila en Magdi.

 

 

 

 

 

 

 

 

Aankomst te Chendu om 19.30 uur. Vermoeid van de reis (2037 km in twee dagen), de Nederlandse vlag gehesen en gegeten en gedronken natuurlijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 14 mei

 

Hemelvaartsdag. De kerkdienst bijgewoond in Chendu. Echt druk was het niet.

s`middags naar Targu Mures geweest. Daar werd laminaat gekocht voor de dokterspost in Secuieni.

s`avonds vlekken gegeten.

 

 

 

 

 

Attila in zijn element natuurlijk, maar wij niet minder.

Uiteraard die dag ook de nodige afspraken gemaakt voor de dag er na.

Vrijdag 15 mei.

 

Dirk was om even voor 09.00 uur in Chendu

waar drie kwartier later een deel van de vracht was gelost, bestemd voor Attila en Arpi, Willy Jansen, Csalad Farkas in Bezid, Jan van den Berge Bestemd voor Tureni, en Victoria in Somesu Rece en het cultuurhuis in Chendu

 

 

 

Alles verliep vlot en vervolgens een deel gelost in Bodogaia, (dominee Laszlo  Lehel)  en Laminaat en andere spullen voor huisarts Szen Csilla in Secuieni.

Dat alles zo vlot verliep was mede te danken aan het feit dat de heftruck op tijd was.

De chauffeur had er duidelijk zin in en hielp met lossen in Bodogaia en bij het ziekenhuis in Cristuru Secuiesc.

Voor het ziekenhuis de gebruikelijke goederen gelost en bovendien twee sterilisators.

Bij het ziekenhuis stond ook de ploeg van dominee Kànyàdi uit Porumbenii-Mare opgesteld om hun vracht over te laden.

 

Bij hun vracht waren spullen bestemd voor de stichting jongeren4jongeren uit Wissenkerke/Geersdijk die later dit jaar van plan waren deel te nemen aan een zomerkamp.

 

Op weg naar V%u0101das nog wat extra dozen kleding gelost in Bodogaia en in V%u0101das 2 pallets met conserven.

Hier waren de bomen langs de weg gesnoeid om te voorkomen dat er krassen zouden ontstaan op de nieuwe vrachtauto.

 

 

 

In Viforoasa stonden Truus en Simon van den Oever al te glunderen en bij hen waren (voor het eerst in Roemenië) Kees van der Graaf en zijn vrouw Tine die het tehuis sponsoren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samen met Dirk en Ella verbleven zij in een hotel Gerendas in de omgeving van Ghindari.

 

 

 

Ook de directrice, Ildiko weer begroet.

 

 

Zij maakt een moeilijke tijd door na het verlies van haar man en de zorgen om het tehuis. Sinds kort krijgt het tehuis geen melkproducten meer van de fabriek en ook de stichting die kerstpakketten in het verleden had verzorgd, was daar mee gestopt.

Tijdens het lossen blijde kindergezichten die je altijd weer het gevoel geven dat alle hulp hier erg welkom en goed besteed is en die je ook doen vergeten dat je moe begint te worden.

 

Het laatste restje vracht daarna gelost in Ghindari.

O ja, deze dag hebben we ook zo af en toe nog wat gegeten.

Einde oefening deze dag rond negen uur in Chendu.

 

Zaterdag 16 mei

 

Spullen ingeladen voor Victoria en haar buurvrouw in Somecu Rece. Het was regenachtig en koud en rond de deur modderig. Bij het uitladen het nog net op de been kunnen houden.

Op de terugweg in elk dorp waar een winkeltje was geprobeerd kunststof emmertjes te kopen en voor we in Chendu waren er een aantal weten te bemachtigen. Deze waren afsluitbaar en bestemd om honing mee naar huis te kunnen nemen.

Vervolgens de spullen van Willy Jansen naar Trei Sate gebracht.                                             

Die middag samen met Dirk en Ella een bezoek gebracht aan een oud inwoner van Yerseke, Marien Paauwe die nu in Llieni woont. Een hartelijke ontvangst en mooie verhalen vielen ons ten deel.

 

s`Avonds met zijn allen vlekken gegeten in de corridor bij Attila en Magdi. Alleen dominee Kiss  Károly was afwezig. Voor Kees en Tine was het de eerste keer. Ook zij genoten zichtbaar.

 

Afgesproken om de volgende dag gezamenlijk de kerkdienst in Ghindari te zullen bezoeken.

 

Zondag 17 mei

 

In tegenstelling tot de vorige dag was het stralend zonnig weer. Samen met Attila, Magdi en Agotta begaven we ons naar de kerk te Ghindari, waar de dienst werd geleid door dominee Kiss Károly.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook Ildiko en ongeveer 30 kinderen met begeleiding waren aanwezig.

De tekst voor de preek was uit 1 Korintiërs 5 vers 1 tot 13.

Een hele gewaarwording wanneer je in je eigen taal welkom wordt geheten.

Na de dienst stelden de kinderen zich op voor de preekstoel en speelden enkele nummers op de blokfluit.

 

 

Hartverwarmend zoals ze hun best deden en er geconcentreerd bijstonden in hun zondagse kleren. Daarna bezorgden ze ons nog een aantal keren een kippenvelmoment door ons Gods zegen toe te zingen in het Nederlands en het eerste couplet van het "Wilhelmus"

Datzelfde gold voor het lied: "Dit is de dag die de Heer ons geeft:" Overigens de spijker op zijn kop.

 

Simon van den Oever, die tijdens het optreden zichtbaar zat te genieten, bedankte na afloop de kinderen en begeleiding vanuit het tehuis en kondigde aan het werk als het hem zou worden gegeven nog lange tijd voort te willen zetten.

Na afloop van de kerkdienst nog nagepraat in de tuin naast de kerk, waar we werden voorzien van een drankje en een soort berlinerbol.

Daarna waren we allemaal, dus ook de kinderen, uitgenodigd door Kees en Tine, om in het restaurant van het hotel gezamenlijk de maaltijd te nuttigen.

Hierbij zaten de kinderen aan een lange tafel en de volwassenen aan een andere daarnaast.

Wat een feest was het om te zien hoe de kinderen genoten van de limonade en het eten.

Soep, frites, vlees en ijs toe!

 

 

 

Het kon niet op zo leek het wel en voor sommige kinderen was dat ook zo. Zij kregen de rest mee in een plastic bakje.

Wanneer je de kinderen zo ziet genieten, dan geniet je zelf net zo veel.

Je beseft niet meteen dat geen van de kinderen ooit in een restaurant was geweest en zelfs nog nooit frites hadden gegeten.

 

 

 

 

Wij namen afscheid van Dirk en Ella. Zij zouden de volgende morgen vertrekken.

ook van de anderen namen we afscheid. Zij zouden dinsdag samen terugvliegen naar Nederland.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Behalve de spullen voor Bezid en het cultuurhuis hebben we alles bezorgd.

Incontinentiemateriaal voor een zieke man.

Kleding en conserven voor de timmerman die de veranda heeft gemaakt bij Attila.

Hij was sinds kort in het bezit van een houtdraaibank, merk Ferm, om kleine gebruiksvoorwerpen voor de verkoop te maken.

 

Voor de moeder van de wethouder Kouna Csaba uit Groot Chendu  een rolstoel,

 

en een rolstoel voor Veres Antal in Dumitreni weggebracht. Bij de laatste zou een ziekenhuisbed welkom zijn geweest. Er was een houten rek met een stok aan het bed bevestigd en aan de balken boven het bed een soort trapeze om zich aan op te trekken.

 

 

 

 

Ook brachten we nog een bezoek aan Mark Mate, het slachtoffertje met brandwonden van vorig jaar. We werden gastvrij ontvangen en kregen uiteindelijk te zien hoe goed de huid er uit zag. Er moeten nog regelmatig siliconenpleisters worden geplakt.

 

 

 

Dat moet soms worden onderbroken vanwege een allergie. Het stemt tot grote tevredenheid dat we daar hebben kunnen helpen.

       

 

Hier een aantal tassen en onderzetters meegenomen, gemaakt van maïsblad.

 

Maandag 18 mei

 

Samen met Attila stonden wij klaar voor vertrek naar Bodogaia  om volgens afspraak de zaken door te gaan nemen en controleren bij dominee Laszlo Lehel toen Dirk belde met een wel heel droeve mededeling.

De afgelopen nacht was Simon in het hotel overleden.

Kees en Tine bleven bij Truus om nog een aantal zaken te regelen en hoogstwaarschijnlijk zouden zij dinsdag samen naar huis gaan. Dirk en Ella zouden diezelfde ochtend nog vertrekken.

Het nieuws sloeg in als een bom.

Het verzoek was om in de loop van de week nog samen met Ildico boodschappen te gaan doen voor het kindertehuis.

Besloten om het geplande werk voor de komende dagen af te handelen en na overleg met Ildiko hieraan te voldoen.

 

Bij dominee Laszlo Lehel alles gecontroleerd. Alles was in orde. Samen met hem nog een bezoek gebracht aan dokter Szen Csilla in Secuieni. Zij was blij met het laminaat en zij zou actie ondernemen om het te laten leggen.

 

De toiletten in de wachtruimte waren nu gereed, het zag er netjes uit.

 

Doorgereden naar dominee Kànyàdi

Ook hier alles gecontroleerd en ook hier was alles in orde.

Samen met hem nog een rondritje gemaakt in de omgeving en die avond de planning van het bezoek van jongeren4jongeren doorgenomen. Ook de vragen die Tonnie namens hen aan de orde stelde doorgenomen. Een en ander leidde tot een mooi programma.

Zowel Lehel als Kànyàdi op het hart gedrukt meer en vooral actuele foto's te zenden van de pootaardappelen en maïs.

Ook met beiden zitten brainstormen over de toekomstige transporten omdat er onvermijdelijk op termijn iets gaat veranderen nu Dirk stopt met het zelf verzorgen van transporten.

 

Dinsdag 19 mei

 

Samen met Kànyàdi een bezoek gebracht aan een invalide vrouw die in het bezit is van een scootmobiel. Deze zou stuk zijn, mogelijk de accu, maar dat niet kunnen nagaan omdat hij niet ter plaatse was.

 

Tijdens ons bezoek aan het ziekenhuis vastgesteld dat er een pakketje ontbrak, waarin een apparaat zit waarmee babyvoeding op temperatuur kan worden gehouden. Mogelijk ergens anders gelost.

De nieuwe sterilisators uitgepakt en geïnstalleerd.

 

Weer terug bij Kànyàdi samen een bezoek gebracht aan de huisarts daar. Ook hier dankbaarheid voor de geleverde spullen.

 

Na dit bezoek afscheid genomen en doorgereden naar Odorheiu en bezoek gebracht aan Frieske Pan en bijgepraat met Piroska.

De Friese vlag is aan vervanging toe.

 

Ook nog even rondgekeken in Korund en vervolgens weer neergestreken in Chendu.

Daar een telefoontje ontvangen dat de reis van jongeren4jongeren kwam te vervallen omdat er een paar jongeren waren afgehaakt. Doorgegeven aan dominee Kànyàdi, die net zo teleurgesteld was als wij.

 

Na het eten waren we samen met Attila uitgenodigd in de wijnkelder van de coöperatie onder het cultuurhuis in Groot Chendu door de burgemeester en de wethouder. Het betrof een gerestaureerde koele, sfeervol ingerichte kelder met gewelven en de nodige wijnvaten waaruit wij mochten proeven.

 

Woensdag 20 mei

 

Volgens afspraak boodschappen gedaan samen met Ildiko in een groothandel in Targu Mures.

Bij onze komst in het tehuis werden wij geraakt door de manier waarop stil werd gestaan bij het overlijden van Simon.

Op een tafel in de gemeenschapsruimte stond een papier waarop met grote letters zijn naam stond geschreven en daaromheen brandende lichtjes. Ook op de piano en daar lag opengeslagen een blad muziek waarvan hij kennelijk had gehouden.

 

Wij reden samen met haar naar de groothandel en na het doen van de boodschappen werden deze in een bestelbusje geladen en naar het tehuis gebracht. Nadat wij afscheid van haar hadden genomen, reed zij met die chauffeur terug.

Zij was duidelijk op zoek naar een keukenmachine, maar slaagde er niet in een geschikt exemplaar te vinden.

 

Wij reden terug naar Chendu en laden daar de spullen in die voor de familie Csalad Farkas in Bezid waren bestemd. We waren daar zoals altijd zeer welkom en spraken daar met moeder en haar jongens, die erg dankbaar waren voor de meegebrachte spullen. De weg erheen is niet verbeterd en een dikke laag stof lag op de auto. We kwamen in een regenbui terecht, maar die was maar gedeeltelijk in staat om daar in positieve zin verandering in te brengen.

 

Donderdag 21 mei

 

Deze dag begonnen met het schoonmaken van de auto en alvast zoveel mogelijk spullen ingeladen. Voor de rest rustig aan gedaan en nog een keer genoten van de vlekken.

Tijdig naar bed gegaan omdat we de volgende dag vroeg wilden vertrekken.

De laatste nacht hebben we samen op 1 kamer geslapen, omdat er veel mensen langskwamen die de nacht door wilde brengen bij Attila en Magdi en de vrijgekomen kamer daarvoor kon worden gebruikt.

 

Vrijdag 22 mei

 

Zonder ontbijt vertrokken wij om 4.35 uur na afscheid te hebben genomen van Attila, Magdi en Agotta. Wij passeerden de grens bij Bors/Artand om 09.00 uur Roemeense tijd.

Om 13.10 uur en toen was het al enige tijd aan het regenen, passeerden wij de Oostenrijkse grens en het bleef bijna de hele tijd regenen totdat we om 16.20 uur de Duitse grens passeerden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na ongeveer een half uur in de file doorgebracht te hebben, arriveerden we om 19.15 uur in hotel Zur Post in Velburg. Na een goede maaltijd genoten te hebben vroeg in de koffer gedoken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 23 mei

 

Om 4.35 uur vertrokken in bewolkt weer en bij thuiskomst om 12.40 uur was het maar 14 graden. Gelukkig was het onthaal warmer.

Eindstand kilometerteller 128355 zodat we in totaal 4939 km hebben gereden tijdens deze reis.

 

 

 

 

 

 

 

 

Stichting de Romania Vrijwilligers
Willem Alexanderweg 3
4316 BG Zonnemaire
The Netherlands
info@sdrv.nl
Tel: 0111-407944
NL13RABO0320557952