ROEMENIE REIS 2013 VAN 27 MEI TOT EN MET 7 JUNI.

Vrijdag 24 mei.

Begonnen om 1600 uur met het laden van de vrachtwagen. Ook dit jaar had Dirk van der Jagt uit Yerseke een vrachtwagen gratis beschikbaar gesteld, die hij ook zelf zou rijden. Dirk had de vrachtwagen achteruit geparkeerd in de lasloods bij Exotech op het Scheldeterrein in Vlissingen, zodat we afhankelijk waren van het weer. Hier bevindt zich in een aparte ruimte de opslagplaats van SDRV stichting. Omdat er in de lasloods nogal wat open ruimte was, hadden we een groot gedeelte van de hulpgoederen al in de lasloods neergezet waardoor het inladen wat sneller zou gaan. Dirk had in de vrachtwagen nog een aantal pallets conserven staan beschikbaar gesteld door Coroos Conserven BV uit Kapelle. Omdat deze voor verschillende losplaatsen waren, moest een gedeelte eerst gelost worden en later weer terug geladen worden. Doordat we een heftruck van Exotech mochten gebruiken, ging dit allemaal vlot. De volgende hulpgoederen werden ingeladen o.a. dozen kleding, zakken dekens en knuffels, scootmobiel, medicamenten, behandeltafel voor een huisarts, conserven, twee maïs hakselaars. Ook gedemonteerde speeltoestellen voor een speeltuin in Pir geschonken door een stichting uit Wemeldinge. Roestvrijstalen pannen voor de keuken in het ziekenhuis in Cristuru Secuiesc, afkomstig van zorgcentrum Cederhof in Kapelle. Omdat we dit jaar wat later naar roemenie vertrokken, waren het pootgoed van Mol Agro BV uit Oude Tonge en het korrelmaïs van Limagrain Nederland BV uit Rilland al eerder verstuurd met een vrachtwagen i.v.m. het poten en zaaien. Vervoerskosten voor deze vrachtwagen werden betaald door de PKN gemeente te Colijnsplaat.

Om 2100 was alles ingeladen met tussendoor koffie en lunchpauze.

Maandag 27 mei.

Reisgezelschap bestond deze reis uit Tonnie Brouwer en Jaap Geluk. Laatstgenoemde heeft hier een reisverslag van gemaakt. Tonnie heeft me om 04.55 uur opgehaald in Kamperland. Temperatuur 9 graden. Kilometerstand bij vertrek Colijnsplaat 90482 km. Dirk van der Jagt zou samen met echtgenote Ella aan het eind van de middag richting roemenie vertrekken. Passeerden te 09.15 het vliegveld van Frankfurt. Zo nu en dan was het regenachtig.Voor de maandag was er uitzonderlijk weinig vrachtverkeer op de weg. Te 14.20 uur de Duits / Oostenrijkse grens. Temperatuur 11 graden. Om 17.45 uur de Oostenrijkse/Hongaarse grens. Daarna doorgereden naar Level  net over de Hongaarse grens waar we de nacht zouden doorbrengen in Hotel Helena. Voor ons een bekend adres. Om 17.55 uur arriveerden we daar. Na een warme maaltijd onze kamer opgezocht, want het zou de volgende dag weer vroeg dag zijn.

Dinsdag 28 mei.

Zonder ontbijt om 06.05 uur vertrokken uit het hotel, nadat Tonnie eerst nog koffie had gezet. Aan het eind van de middag hoopten we bij ons logeeradres te zijn in Chendu. Tussen 07.25 en 08.00 uur langzaam rijdend verkeer i.v.m. wegwerkzaamheden. Om 10.00 uur(ongv.62 km voor Artand) passeerden we het beruchte stopbord, waarbij een eindje verderop de politie achter de struiken staat om te kijken of je echt wel stopt. Om 11.05 uur grenspassage Hongarije/Roemenie (Artand / Bors).

Moesten alleen paspoorten tonen, daarna nog geld gewisseld en een vignet gekocht. Klok 60 minuten vooruit. Bij Turda was de temperatuur opgelopen naar 21 graden. Passeerden onderweg nog zes huifkarren met zigeuners. Om 16.45 uur in Chendu terwijl het regende bij een temperatuur van 15 graden. Werden hartelijk verwelkomd door Attila, Magdi en Agotta waar we de komende dagen zouden doorbrengen. Szolt, de zoon van Attila en Magdi was er niet. Hij werkt in ploegendienst bij de ambulance dienst. Even bijpraten tijdens de koffie en daarna warm gegeten met vooraf rabarber soep. In de loop van de avond alles geregeld over de tijden van lossen in diverse plaatsen, waarbij Attila als tolk fungeert. Bij Attila was nog een motor van een scootmobiel afgegeven, maar wat nou precies de bedoeling was, gaf enige verwarring. Na telefonisch contact met Willy Jansens bleek dat deze motor mee moest naar Nederland voor reparatie. Ook werd geregeld dat de vrachtwagen uit Porumbenii-Mare een scootmobiel mee zou nemen, die uiteindelijk naar Ghindari moest. Na al dit geregel onze slaapplaats opgezocht.

Woensdag 29 mei.

Na het ontbijt naar de groentetuin. Roestvrijstalen bogen geplaatst over de paprika’s(gedeeltelijk) en daarna plastic aangebracht, zodat paprika’s beschermd zijn voor wind en nachtvorst.

Daarna filters bekeken van Attila zijn tractor. Moeten nieuwe besteld worden in nederland. Om 12.00 uur vertrokken naar de bouwmarkt in Tirgu-Mures om prijzen te vergelijken met die in  nederland. Soms maakt het verschil in prijs weinig uit, zodat je net zo goed in Tirgu-Mures kan kopen. Nog een paar koppelstukken gekocht voor de bevloeiing van de groentetuin van Attila. Om 14.45 uur weer terug in Chendu.Daarna de beide open ingangen van de twee garages voorzien van winddoek, zodat auto’s beschermd staan. Met een staaldraad is het gemakkelijk om open en dicht te schuiven. Tussendoor werd er nog een rijenfrees opgehaald door een vriend, wat weer vergoed wordt met melk. Ook Arpi kwam nog even langs om kennis te maken.

         

Rest van de dag in huiselijke kring doorgebracht, terwijl de Nederlandse vlag aan de vlaggenmast hing in de voortuin.

Donderdag 30 mei.

Om 07.00 uur vertrokken naar Pir, onze eerste losplaats. Onderweg tussen 09.30 en 09.45 uur koffie en plaspauze, daarna via Zalãu, Tãsnad, Andrid, Piru Nou richting Pir en arriveerden daar om 12.45 uur. Laatste stuk van de weg was in slechte staat met veel diepe putten. Tot Pir mooi weer, maar daarna begon het te regenen. Omdat Dirk nog niet gearriveerd was, geprobeerd contact te zoeken met mobiel, maar dat lukte niet, terwijl ik met thuis wel direct contact had. Op een gegeven moment had een onderwijzer Dirk ergens zien rijden in de buurt van Pir en dit doorgeseind naar de school, uiteindelijk arriveerde Dirk om 14.15 uur in Pir. Dirk had vertraging bij de grens, door de lange rij wachtende vrachtauto’s i.v.m. controle. Ook kreeg hij nog een boete voor teveel asdruk. Personeel en kinderen stonden al te wachten om mee te helpen bij het lossen.

Tijdens het regenen een droog plekje opgezocht in de school. Zodra het droog was tegelijk begonnen met lossen. Het lossen verliep heel vlot, waarbij de jeugd zeer actief was. Om 14.50 uur was alles keurig gelost.Ook tegelijk hulpgoederen overgeladen in Tonnie zijn auto bestemd voor Somesu Rece en Tureni.In Pir o.a.gelost dozen kleding, scootmobiel en gedemonteerde speeltoestellen. Om 15.00 uur vertrokken. Dirk naar een beveiligde parkeer plaats in de buurt van Balauseri en wij naar Victoria in Somesu Rece. Deze familie woont in de bergen. Ondanks de vele regen van de laatste tijd was de onverharde weg naar boven goed berijdbaar en het was nu gelukkig droog. 

Om 18.50 uur arriveerden we bij Victoria. Koffers kleding, schoenen en conserven gelost.           

Ook een zwarte damestrui afgegeven voor een oude buurvrouw, die alleen maar zwarte kleding draagt.Trui in ontvangst genomen door haar dochter en tegelijk een foto gemaakt. Trui was gebreid door een vrouw uit Yerseke.

Om 19.05 uur weer vertrokken naar Tureni om daar goederen van Jan v/d Berg te lossen bestemd voor dominee Johan Rush. Niemand was er thuis en daarom alles bij de voordeur neergezet onder de overkapping. Onderweg en naar Chendu veel regen gehad. Tijdens het rijden was het goed uitkijken i.v.m. de mensen die op de weg liepen, zeker omdat het al donker was. Ook voor fietsers moest je uitkijken, want de meesten rijden zonder licht en niet allemaal rechtuit. Onderweg nog getankt en om 21.45 uur waren we weer bij Attila. Na het avondeten nog even bijgepraat en daarna onze slaapplaats opgezocht.

Vrijdag 31 mei.

Om 08.15 uur arriveert Dirk bij Attila en parkeert vrachtwagen bij de poort. Hier worden goederen gelost voor Attila, Arpi, Willy Jansens en voor de familie in Bezid. De goederen voor Willy Jansens en Bezid zouden we later zelf bezorgen. Het zou een drukke dag worden, want de vrachtwagen moest vandaag leeg.Om 09.15 uur vertrokken naar Bodogaia. Temperatuur 13 graden. Arriveerden daar om 10.10 uur bij dominee Lehel Laszlo, waar Dirk ons al stond op te wachten. Ook de heftruck en de losploeg stonden al gereed. 

    

Om 11.15 uur was alles gelost, ook voor de huisarts in Secuien. Gelost o.a. dozen kleding en knuffels, maïshakselaar, speelgoed voor de kleuterschool met de kleine glijbaan van mijn kleinkinderen. Voor de huisarts o.a. een behandeltafel en medicijnen.Volgende losplaats was het ziekenhuis in Cristuru Secuiesc waar we om 11.25 uur arriveerden. Hier worden goederen gelost voor het ziekenhuis en Porumbenii- Mare. De vrachtwagen uit Porumbenii-Mare stond al te wachten. Het was mooi weer waardoor het lossen vlot verliep en ook al omdat we gebruik konden maken van een heftruck. Er waren ook genoeg manschappen uit Porumbenii-Mare meegekomen om bij het lossen te helpen. Te 12.05 uur was alles gelost en een scootmobiel uit Porumbenii-Mare terug geladen, bestemd voor Ghindari. Gelost voor het ziekenhuis o.a. conserven, 240 kilo zeeppoeder en pannen bestemd voor de keuken.             

Voor Porumbenii-Mare o.a. een maïshakselaar, dozen kleding en conserven. Zoals gewoonlijk werd ons na het lossen door het ziekenhuis een warme maaltijd aangeboden, wat ons prima smaakte. Om 13.10 weer vertrokken naar het kindertehuis in Viforoasa, waar we om 14.25 uur arriveerden. Omdat er veel auto’s geparkeerd stonden, zowel buiten als binnen de poort, moesten buiten de poort enkele geparkeerde auto’s een andere plaats opzoeken, zodat de vrachtwagen bij de poort geparkeerd kon worden.

Reden van al deze auto’s was dat er vier kinderen uit het tehuis geslaagd waren voor hun examen van de middelbare school. Omdat te vieren zijn familie, kennissen aanwezig en genieten samen van een warme maaltijd. We maakten hier kennis met Simon v/d Oever en zijn vrouw Truus.

Ook zij dragen een steentje bij aan dit tehuis met vooral kinderkleding. Ondanks het feest stonden alle kinderen van groot tot klein weer in de rij om te helpen bij het lossen. Omdat er geen heftruck beschikbaar was moesten alle conserven met de hand gelost worden. Te 14.40 uur gereed met lossen. De scootmobiel voor Ghindari tijdelijk hier gelost en op het binnenplein neergezet en die zouden we de volgende dag weer oppikken.

Na de koffie om 15.35 uur weer vertrokken naar Vadas, waar we om 15.45 uur arriveerden bij dominee Victor Jakob. Dirk arriveert om 16.00 uur. In een half uur tijd wordt hier alles gelost o.a. dozen kleding en conserven. Ook hier werden de conserven met de hand gelost, omdat er geen heftruck beschikbaar was. Na het lossen werd ons een warme maaltijd aangeboden met vooraf een kort intermezzo van de zoon van de dominee op zijn klarinet.

Simon v/d Oever en zijn vrouw waren hierbij ook aanwezig. Tijdens het bezoek liep de dominee in een T-shirt van makelaardij Ruiterplaat te Kamperland rond, wat waarschijnlijk ook uit een van de dozen kleding komt. Om 17.25 uur weer vertrokken naar het kindertehuis in Viforoasa voor onze derde warme maaltijd deze dag.

Dirk had intussen de vrachtwagen geparkeerd op de beveiligde parkeerplaats in de buurt van Bãlãuseri en Simon v/d Oever bracht Dirk en Ella weer naar Viforoasa, terwijl Tonnie ze later op de avond weer af zou zetten op de parkeerplaats. Het was een goed verzorgde maaltijd wat ons prima smaakte met de oudste meisjes als bediendes.

Om 19.30 uur vertrokken en om 19.45 Dirk en Ella afgezet bij de parkeerplaats. Om 19.50 terug in Chendu en je kunt wel begrijpen dat we deze avond niets meer hebben gegeten. Het was een geslaagde dag en alles verliep volgens plan met Attila als onze tolk.

Zaterdag 1 juni.

Deze morgen tweede vlag opgehangen met Maxima en Willem Alexander erop. Zie foto. Daarna aanhangwagen en auto van Tonnie volgeladen. Aanhangwagen is van de Bosman(boswachter) die aangekoppeld werd aan Attila zijn auto. Ghindari, Trei Sate en Bezid waren de bestemming. Voor de familie in Bezid hadden we o.a. een aluminium oprijrooster (ongev.2m x0.8 m). Vanwege de lengte van het rooster had Attila bij de broodbezorger geïnformeerd of hij dit in zijn bestelbus mee kon nemen, omdat hij op verschillende plaatsen brood moest bezorgen.Dit was geen probleem en hij zou het in Bezid lossen. Tussendoor kwam Jan Smit zijn doos met o.a. pindakaas ophalen. Vertrokken om 09.25 uur bij Attila naar Ghindari waar we om 09.50 aankwamen. Losten hulpgoederen en zouden later terug komen om scootmobiel te repareren. Ze vroegen nog of we koffie wilden drinken, maar dit zouden we bij de tweede aanloop doen. Van Ghindari naar Trei Sate om hulpgoederen van Willy Jansen te lossen. Er was niemand thuis, maar Tonnie had de huissleutel. Na het lossen nog even gebruik gemaakt van het toilet. Ik kon nog doorspoelen, maar Tonnie niet meer, terwijl er toch aardig wat in de pot lag. Het reservoir was leeg. Na lang zoeken vond Attila de hoofdkraan van de waterleiding ergens midden in de tuin. Toen dit voorval achter de rug was, kon Tonnie de voordeur niet op slot krijgen. Het duurde enige tijd, nadat ook Attila er ook bijgekomen was, dat de deur plotseling in slot viel.

Om 10.30 uur vertrokken naar Bezid voor bezoek aan vrouw met twee gehandicapte zonen. Over de onverharde weg was het geen prettig rijden, maar de weg was gelukkig droog. Te 11.10 uur waren we in Bezid. Jozska zat buiten de poort in zijn rolstoel en Gyurka kwam juist aangereden in zijn gemotoriseerde driewieler.

Vorig jaar gebruikte hij nog een scootmobiel, maar de accu’s hadden het begeven. Gelost conserven, dozen kleding, schoenen en een rolstoel voor Joszka. Rolstoel was voorzien van een tafelblad om er iets op te leggen of op te zetten, want met zijn handen kan hij weinig doen. Het binnenpleintje was opnieuw bestraat en lag er keurig bij, wat voor de jongens een hele vooruitgang is. Intussen was ook de broodbezorger gearriveerd om het rooster af te geven.

Rooster geplaatst en proef gedraaid door de moeder. Ze was er heel blij mee en de jongens natuurlijk ook. Doordat dit rooster langer is dan het vorige, kost het minder kracht voor de moeder om de rolstoel naar boven te krijgen. Omdat het pleintje opnieuw bestraat was, is er nog wel een kleine aanpassing nodig, maar voorlopig kunnen ze vooruit. Volgende keer wordt het aangepast. Jozska is ongeveer 40 jaar en zijn broer half de veertig. In de loop van de morgen had ze toch nog wat koeken gebakken(de smaak van een oliebol), want we moesten iets eten.                                     

Om 12.25 uur vertrokken naar Viforoasa om de scootmobiel op te halen, die bestemd was voor Ghindari en oorspronkelijk uit Porumbenii-Mare komt. Van Viforoasa naar Ghindari waar we om 13.20 uur arriveerden. We moesten hier bij de familie Kovacz zijn.

Bedoeling was de meegebrachte scootmobiel te ruilen voor de scootmobiel van de heer Kovacz, maar na veel gepuzzel zijn alleen de accu’s overgezet van de oude naar de scootmobiel die we meegebracht hadden. De heer Kovacz kan niet zonder scootmobiel i.v.m. ernstige reumatiek. Hij was dan ook ontzettend blij dat hij er weer op uit kon. Een richtingaanwijzer mist gekleurd bescherm glas. Ook zijn gehandicapte zoon reed in een scootmobiel. Na al dit gepuzzel nog koffie gedronken al kwamen ze eerst met palenka, maar omdat zowel Tonnie en Attila nog auto moesten rijden dit afgeslagen en ikzelf geen liefhebber ben van palenka.

Om 14.20 uur weer vertrokken naar Chendu. 

    

Om de dag af te sluiten werd er een BBQ gegeven, het stokpaardje van Attila met vlekken als hoofdgerecht. Altijd een heel ritueel als hij bezig is met het opstarten van de BBQ en je kunt zien dat hij dan in z’’n element is. Ook Dirk, Ella, Simon en Truus waren aanwezig. Met zoveel mensen ook weer een hele opgave voor Magdi om alle benodigdheden op tijd klaar te hebben. Omdat het mooi weer was konden we gelukkig buiten zitten. Het was een gezellige avond en na afloop ging iedereen naar zijn eigen slaapplaats. Dirk en Ella konden meerijden met Simon omdat ze in hetzelfde Hotel logeerden.

Zondag 2 juni.

Vorige avond tijdens de BBQ was afgesproken dat we met zijn allen naar de kerk zouden gaan. Omdat het Moederdag was, waren er heel wat kinderen in de kerk, allemaal met een bloemetje bij zich, bestemd voor hun moeder. Aan het eind van de kerkdienst moesten de kinderen om de beurt iets opzeggen, terwijl er tussendoor door de kinderen werd gezongen. Voor een van de tweelingen (meisjes) was het teveel om iets op te zeggen, smeet haar bloemen weg en rende naar haar moeder. Aan het eind van dit ritueel gingen alle jongens en meisjes naar hun moeder met het geven van een bloemetje. De oude dominee was met pensioen en ook aanwezig in de kerk. Zijn zoon was nu de nieuwe dominee. Als buitenstaander is het moeilijk om te oordelen of het een vooruitgang is of niet. Na de kerkdienst met zijn allen naar Attila om koffie te drinken en omdat het mooi weer was, konden we buiten zitten. Je kon kiezen in of uit de schaduw. Dirk had een plekje onder de notenboom opgezocht.

We hebben na de koffie onder het genot van een drankje en een hapje de hele middag buiten doorgebracht. Na dit alles nog genoten van een warme maaltijd door Magdi klaar gemaakt. Lange tafel was gedekt in de lange hal waar we net met zijn allen konden zitten. Na het eten ging iedereen zijn eigen weg, na afscheid te hebben genomen van Dirk, Ella, Simon en Truus.                                                                                                                                                                                                                                      Daarna hebben Tonnie en ik nog een bezoek gebracht aan Arpi. Diepvrieskist die hij had gekregen, stond keurig opgesteld in de keuken. Ook de magnetron was al aangesloten.

Daarna nog een rondleiding over het erf en een bezoek gebracht aan zijn maïs en aardappel akkers. Hij had zijn erf met een nieuwe poort afgesloten. Binnen de poort is alles onverhard en hoe verder je het terrein opliep, hoe drassige het werd. Bij de voordeur stond nog een hok met heel wat kuikens. Daarna afscheid genomen van de familie en weer terug gegaan naar Attila.

Maandag 3 juni.

Deze dag zouden er diverse bezoekjes worden afgelegd. Attila ging mee als tolk. Om 08.15 uur vertrokken naar dominee Lehel Laszlo in Bodogaia. Waren te 09.05 uur in Bodogaia en begonnen met koffie drinken. Over en weer gesproken over aardappel en maïsteelt. De dominee liet foto’s zien en had alles keurig bijgehouden wat betreft zaaitijd, regen etc. Tonnie nam de administratie door en alles zag er verzorgd uit. Gedeelte van de verkoop van de kleding blijft op de bank staan, het overige kan gebruikt worden voor diaconaal werk. Alle kleding van vorig jaar was goed als verkocht. De restanten gaan naar de zigeuners. Koffer met bruidskleding was wel een verrassing. Men dacht dat het de binnenbekleding voor een doodskist was. Om 10.35 uur vertrokken op weg naar de kleuterschool. Werden hartelijk ontvangen door twee juffen en zeven kinderen. Dozen en pakketten werden onder toeziend oog van de kinderen open gemaakt.

Hierbij ook de groene glijbaan van mijn kleindochters. Wel leuk als je weet waar de glijbaan terecht komt. Het donkere mannetje had tegelijk aanspraak met Attila, maar Attila kennende is dit niet zo vreemd.

Tonnie heeft de toiletten nog bekeken, want alles wekte niet optimaal. Na afscheid te hebben genomen van de juffen en kinderen zijn we om 11.15 uur weer vertrokken. De volgende halte was de huisarts in Secuien. De hulpgoederen die in Bodogaia waren gelost, waren voorlopig opgeslagen in een zijkamertje en in de wachtruimte. De pakketten isolatiemateriaal waren opgestapeld in de wachtruimte, maar van een verbouwing/renovatie was nog weinig te zien. Geld problemen, EU regels, bureaucratie en noem maar op. Om er vaart achter te zetten de burgemeester er bij gehaald. Om wat druk uit te oefenen. Het gaat o.a. over toiletten met wasbakje. Intussen een vakman gebeld om een offerte te maken, die hij later bij de dominee zou afgeven. Na dit alles weer terug naar het huis van de dominee in Bodogaia om daar de warme maaltijd te nuttigen. Voordien nog even de kerk bezichtigt. Enkele van de kuipstoeltjes die we al eens eerder hadden meegenomen stonden voorin de kerk. Worden gebruikt bij speciale diensten, zoals trouwpartijen.

Om 14.30 uur vertrokken naar het ziekenhuis in Cristuru Secuiesc voor een bezoek bij dr.Gaal Csaba. Dokter stond juist buiten en na kennismaking werd besloten om een wasmachine te kopen voor het ziekenhuis die werd geschonken door de SDRV stichting. Met zijn allen in de dokter zijn auto, inclusief de onderhoudsman van het ziekenhuis richting de winkel. Kochten een wasmachine en tegelijk een kleine koelkast voor Attila.                                                                                                    

Deze koelkast werd betaald door Tonnie en mijzelf. Alles werd dezelfde dag in het ziekenhuis bezorgd, terwijl we de koelkast later zouden ophalen. Voor het ziekenhuis konden ze nog een strijkijzer, naaimachine en TL lampen met armatuur gebruiken.Om 16.00 uur vertrokken naar dominee Kányádi in Porumbenii-Mare, waar we om 16.10 uur het erf opreden. Na de koffie een rondrit gemaakt door het heuvellandschap met de auto van de dominee, die de beste jaren wel achter de rug heeft.

Vanaf de hoogte had je een prachtig uitzicht op Porumbenii-Mare en omgeving, vooral omdat alles zo mooi groen was. Beklommen ook nog een uitkijktoren zodat het uitzicht nog mooier en weidser was.

     

Reden gedeeltelijk over een verharde weg, betaald door de EU, maar het was geen asfalt, al leek het in eerste instantie daar wel op. Over dezelfde weg weer terug richting het zigeuner dorp, waar de dominee regelmatig komt. Bij aankomst lopen alle kinderen naar de auto van de dominee en lopen ze samen met de dominee naar twee borden wat iets met de tien geboden te maken heeft.

Dominee maakt een praatje met de kinderen en er wordt gezongen. Als laatste zingt een van de wat oudere jongens het zigeuner volkslied. Hoe deze zigeuners in deze krotten kunnen wonen, is voor ons onbegrijpelijk. Geen riolering, geen toiletten en ga zo maar door. Kinderen gaan niet naar school. Op een gegeven moment zijn we weer vertrokken naar het huis van Kányádi, maar onderweg moesten we stoppen i.v.m. een lekke band. Rechterachterband was totaal kapot en niet meer te gebruiken. Reserve band bracht uitkomst. Om 19.00 uur weer terug bij de dominee thuis. Na thuiskomst eerst wat gedronken en daarna een warme maaltijd genuttigd.

Tonnie had ook nog de administratie gecontroleerd en in orde bevonden, bekrachtigd met een stempel. In de loop van de avond ook het magazijn nog bekeken en de koffer en dozen met bruidskleding en hoeden open gemaakt. Hier enkele foto’s van gemaakt.

Na deze lange dag uiteindelijk onze slaapplaatsen opgezocht. We bleven hier alle drie slapen.

Dinsdag 4 juni.

Na het ontbijt een bezoek gebracht aan de huisarts dokter Hegyi Tunde. Bedankte ons voor alles wat ze had ontvangen. Wat ze nog wel kon gebruiken waren een medicijnkast, stoelen en een elektrisch beademingsapparaat. Na wat gedronken te hebben, zijn we na een half uur weer vertrokken naar het huis van Kányádi. We hebben afscheid genomen en daarna vertrokken richting Chendu met onderweg nog een tussenstop in het ziekenhuis en in Bodogaia. In het ziekenhuis moesten we de koelkast ophalen en in Bodogaia zou de offerte gereed liggen i.v.m. de verbouwing in Secuien, maar bij de dominee was nog niets afgeleverd. De dominee zou die later persoonlijk afgeven bij Attila. Om 11.20 uur terug in Chendu.

Na het middageten naar Gaal Istvan voor het afgeven van hulpgoederen. Zijn scootmobiel heeft nieuwe accu’s nodig, omdat hij om de paar uur moet opladen. Zoals gewoonlijk moesten we iets in het winkeltje uitzoeken om mee te nemen naar huis Van hieruit naar het cultuurhuis(dorpshuis), maar dit was gesloten. Attila heeft de beheerster opgezocht en zij kwam met de sleutel.                                                                                       

Kregen een uitgebreide uitleg over alles wat er zoal te doen is. De keuken was voorzien van een fornuis wat uit drie ijzeren platen bestond met daaronder drie gasaansluitingen.

Ook beschikt het cultuurhuis over enkele slaapplaatsen. Dekens en Lakens kunnen ze nog wel gebruiken. 

Om 14.15 uur vertrokken naar ons logeeradres. s’Avonds nog vlekken gegeten buiten.

Woensdag 5 juni.

Om 07.10 uur vertrokken naar Baraolt voor een bezoek bij Jolanda en dominee Krizbai.Bij Jolanda moesten we een opklapbed afgeven. via Sovata en Corund waren we om 09.45 uur bij Jolanda. Werden hartelijk ontvangen met koffie en gebak. Toen we hier vorig jaar waren, had niemand werk. Jolanda werkt nu drie maanden in Duitsland en is daarna twee maanden thuis. Ze reist per bus en volgens haar toch wel een lange zit. Haar man heeft nog steeds geen werk. De gehandicapte zoon heeft ook geen werk. De dochter Erzika werkt nu in Israel in de verzorging.  

Om 11.25 uur vertrokken naar dominee Krizbai. Koffie gedronken bij Krizbai en zijn vrouw. Zover ik heb begrepen gaat de dominee in 2015 met pensioen. Hij heeft gezegd dat hij erop rekent dat alle bekenden aanwezig zullen zijn bij de afscheidsdienst.                                                          

Om 12.15 uur weer vertrokken. Omdat we tijd genoeg hadden en toch langs Odorheiu Secuiesc kwamen, wilde Tonnie toch nog even langs bij de Frieske Pan van Piroska. Er was een paar keer telefonisch contact gezocht met Agoston Nagy en Ilonca in Dealu maar er werd niet opgenomen. Bij aankomst in de banketbakkerij was Piroska gelukkig wel aanwezig. We moesten mee naar de bovenwoning en werden getrakteerd op koffie en een lekker stukje gebak. Piroska vertelde dat de bakkerij in Dealu gesloten was i.v.m. concurrentie en veel mensen zelf hun brood bakten. Ilonca, de zuster van Piroska werkt nu in de banketbakkerij. De vader van Piroska en Ilonca was nu ingetrokken bij Piroska.Een arme man die beide benen moet missen. Als ze vraagt wil je soep zegt hij nee, maar als ze vraagt wil je palenka dan zegt hij ja.Ook zijn er onderhoudswerkzaamheden nodig in de bakkerij o.a. een nieuwe vloer, want de bestaande tegels laten op sommige plaatsen los.                                                    

Om 14.00 uur weer vertrokken naar Chendu en daar de rest van de dag in huiselijke kring doorgebracht.

Donderdag 6 juni.

Dag van vertrek naar huis. Afscheid genomen van Attila, Magdi en Agotta en om 06.15 vertrokken. Temperatuur 15 graden. Onderweg lichte regenbuien. Bereikten te 10.45/09.45 uur de Roemeens/Hongaarse grens. Moesten alleen paspoorten tonen, maar een paar meter verderop nog een keer. Waarschijnlijk agenten die auto’s er tussen uit halen voor controle, maar we konden gelukkig doorrijden. Om 12.00 uur brak de zon door en liep de temperatuur op naar 22 graden. Passeerden te 15.05 uur de Hongaars/Oostenrijkse grens. Tussen 15.20 en 16.00 uur stilstaand verkeer, daarna tot 16.15 uur langzaam rijdend verkeer. Passeerden te 18.25 uur St-Valentin en om 19.25 de Oostenrijks/Duitse grens. Te 19.30 uur passeerden we een hele rij vrachtwagens met politie begeleiding die er bij een afslag af moesten. Wij konden doorrijden, maar bij de volgende afslag moesten wij er ook af, omdat de hoofdweg was afgesloten. Dit gebeurde allemaal in de buurt van Passau i.v.m. alle wateroverlast op sommige plaatsen in Duitsland. De omleiding ging via Vilshofen a/d Donau waar we de brug overgingen.    

Een snel stromende rivier met niet veel ruimte onder de brug. Vervolgden onze weg met in het begin water aan beide zijden van de weg. De uiterwaarden waren ondergelopen en aan de andere kant stonden huizen in het water en verderop nog ondergelopen akkers.De weg was gelukkig nog goed berijdbaar. Het was nu zo vlug mogelijk een hotel zoeken om de nacht door te brengen. Erlangen of Velberg was te ver weg. Passeerden te 20.30 nog een colonne van ziekenwagens. rode kruis en politie. Even later nog een parkeerplaats met zo’n dertig ziekenwagens.

Vonden om 20.30 uur een hotel in Plattling met de naam: Zum Grunen Baum. Na een stevige warme maaltijd onze slaapplaats opgezocht.

Vrijdag 7 juni.

Zonder ontbijt vertrokken om 06.15 uur. Tonnie had voor vertrek nog koffie gezet voor onderweg. Krentenbrood had Tonnie al van thuis gekoeld meegenomen en tijdens ons verblijf in Chendu bij Attila daar in de koelkast gelegd. Het krentenbrood met kaas er tussen smaakte prima.

Reden via Straubing richting Regensburg. Om 07.15 uur weer op de hoofdweg. Passeerden te 10.30 uur het vliegveld van Frankfurt. Het was niet druk op de weg en de weergoden waren ons gunstig gezind. Waren om 15.30 uur in Colijnsplaat. Kilometerstand 95743km.Totaal afgelegd deze reis 5261km. Deze reis is volgens plan verlopen.  

Alleen in Pir regen, maar de overige losplaatsen droog weer gehad. Temperaturen niet te koud en niet te warm. Als laatste nog ons gastgezin. Ze hebben alles gedaan om het naar onze zin te maken.          

Veel dank aan Attila, Magdi en Agotta voor de gastvrijheid.

Groetjes Jaap.

 

 

 

 

  

Stichting de Romania Vrijwilligers
Willem Alexanderweg 3
4316 BG Zonnemaire
The Netherlands
info@sdrv.nl
Tel: 0111-407944
NL13RABO0320557952